Dziś opuszczam to miasto.
Miejsce, w którym zostałam wychowana przez kochających rodziców.
Jednak między szczęściem a rozpaczą jest cienka granica.
Zrozumiałam to, gdy na własne oczy zobaczyłam, jak wszystko tracę.
Mówią, że to były rozruchy społeczne między hindusami a muzułmanami.
Ale dla mnie to było zderzenie humanizmu z fanatyzmem.
W tym przypadku humanizm przegrał.
Tato.
Mumtaz, zatrzymaj się.
Mamo!
Stój.
- Mumtaz, opanuj się. - Tato!
Mamo!
- Mamo! Tato! - Nie!
- Opanuj się. - Tato!
Pociąg przyjechał. Mumtaz, wstawaj.
No dalej. Weź ze sobą dziecko.
Zabierz bagaż. Pospiesz się, wsiadaj.
Szybko. To ostatni pociąg.
Odsuńcie się. Mumtaz, pospiesz się.
No dalej. To ostatni pociąg.
Co tak się patrzysz? Pospiesz się.
To ostatni pociąg. Nic tu nie zostało.
Co sobie myślisz? Pospiesz się.
Chodź! Odsuńcie się.
Moja mama nie chciała, abym stąd wyjeżdżała,
nawet po ślubie.
Abym zawsze była przy niej.
W tym mieście zostały słodkie wspomnienia.
Teraz muszę opiekować się moim jedynym wujkiem Irfanem.
Zobaczmy, dokąd poprowadzi mnie życie.
MIASTO BOMBAJ
No dalej, bracie Iqbalu? Połóż kartę.
- Co za pech. - Dzień dobry.
Spójrz na swoje karty!
Wujek Irfan!
Wujku, moim zdaniem te wszystkie starcia społeczne
to bezsensowne działania polityków.
Robi to ktoś inny, a my, biedni, mamy ginąć.
Bracie Iqbalu, znajdzie się dla nas kąt?
Tak. Masz szczęście, że mnie znasz.
Przyjechałem do Bombaju, bo wierzę, że pomożesz.
Wujku, nigdy nie ufaj nikomu w Bombaju. Rozumiesz?
Przyjaźnimy się, więc oddam wam do dyspozycji chatkę.
Bez tego ciężko wam będzie przeżyć w Bombaju.
- Chodźmy. - Hej!
- Hej, jak się masz? - Cześć.
To wszystko moi kumple. Darzą nas dużym szacunkiem.
Pilnuj swoich rzeczy.
Chodź tu.
Nie martw się. Wszystkim się zajmę.
To Qureshi. Jest bardzo niebezpieczny.
Kiedyś kroił ludzi, a teraz kozy.
Hej, bracie Qureshi!
Całe dnie spędza sam.
Spójrz, wujku. Oto twoje miejsce.
Rozgośćcie się, dobrze?
Bracie Iqbalu, czy dostanę jakąś pracę?
Oszalałeś?
Chodzi o to, że tu nie ma pracy.
Znajdziesz zajęcie w Bombaju. Tu nikt nie chodzi spać głodny.
Ale to trochę potrwa.
Słuchaj.
Jeśli się zgodzisz, znajdę pracę dla twojej siostrzenicy.
W Bombaju jest teraz popularny bar piwny z dziewczynami.
Sprzedają tam trunki
podawane przez tańczące dziewczyny.
Ludziom się to podoba.
Można się tam porządnie napić.
Rozumiesz?
Kiedyś był tam taniec tradycyjny.
Teraz tańczą disco dance. Jasne?
Zostaw to pudło i chodź ze mną.
Przygotujcie się z siostrzenicą. Przyjdę wieczorem.
Dobrze znam pana Annę, właściciela Chandni Bar.
Porozmawiam z nim i załatwię tę pracę.
Kiedy wróciłeś z Tirupati?
Przeznaczyłeś moje 501 rupii na zbożny cel?
Zostawiłam dla niego wszystkich Teraz on...
Shabbo, przeklęta kobieto. Nie próbuj uwodzić moich klientów.
Jesteś żałosna! Masz z tym problem?
Co ci nie pasuje? Sama uwiodłaś mojego Mahima?
Daj mi szminkę. Te wasze codziennie sceny...
Cisza! Skąd to codzienne zamieszanie?
Nie mogę rozmawiać przez telefon.
Anna, ona próbuje zwabić moich klientów...
Zamknij się.
Zatrzymaj się tu.
Dwadzieścia rupii!
- Prem, jak się masz? - W porządku, Iqbal.
Przygotuj betelu za 120. Zaraz wracam.
- Już się robi. - Wejdź, wujku.
Usiądź tam.
Nie zamawiaj nic. Zaraz wrócę.
- Powiedz Annie, że chcę porozmawiać. - Przekażę.
Dzień dobry!
Jak się masz, Shabbo? Co u ciebie, Rani?
Co słychać u tego sprzedawcy mebli z Bandry?
- Pewnie już go zrujnowałaś, jak termity. - Zamknij się!
- Znikaj stąd. - Anna, jeszcze moment.
Chodź, wujku.
Anna, oto wujek Irfan, a to Mumtaz.
Rozmawialiśmy o pracy dla niej. Tej...
Czy ona potrafi tańczyć?
- Potrafi! - Tak, potrafi!
Zna tańce z filmów.
- Chamdi, zrób jedną rzecz. - Dobrze.
- Poproś, aby zaczęła pracę od jutra. - Dobrze.
I dokładnie wytłumacz jej nasze zasady.
- Wszystko jej wyjaśnię. - Możesz już iść.
- Chodźmy, wujku. - Chamdi, posłuchaj.
Obiecałeś przywieźć tu Rupę z Diamond Bar.
Co się stało?
Anna, nie możemy jej znaleźć.
Znajdę kogoś innego. Może Kanchan z soboty?
- Jest fantastyczna! Sprowadzę ją. - Dobrze, idź już.
- Idziemy! - I przyślij Sundar.
Dziękuję.
Mumatz, włóż to i przygotuj się.
Wieczorem idziemy do tego baru.
Wujku, nie pójdę tam.
Dlaczego?
Nie podoba mi się to miejsce ani ludzie, którzy tam przychodzą.
Myślisz, że mi się to wszystko podoba?
Co możemy poradzić?
Mumtaz, to jest Bombaj, a nie nasza wioska.
Zrób tylko jedno. Popracuj tam przez parę dni.
Jak tylko dostanę pracę, zrezygnujesz.
Czemu się tak zachowujesz?
Póki nie mam zajęcia, musisz pracować, bo będziemy głodni.
A Iqbal nas stąd wyrzuci.
Ubierz się w to i bądź gotowa na wieczór. Będę tam.
Mumtaz, pospiesz się! Na zewnątrz czeka riksza.
Chodź.
- Rani! - Jest tu mój ukochany?
Twój nie, ale mój stary tu jest.
Bardzo go lubisz.
Tak, ale najpierw był twoim bohaterem.
Teraz już nie ma z niego pożytku.
Deepa, Shabbo, Rani, oto wasza nowa partnerka.
Ma numer 16.
Wejdź na scenę tylko, gdy cię zawołam. Łapiesz?
A teraz idź na swoje miejsce.
Hej!
Jak masz na imię?
Uciekłaś tu z kochankiem?
Czy okryłaś się niesławą w mieście rodzinnym?
Zamknij się, przeklęta kobieto.
Myślisz, że wszyscy są tacy jak ty?
Deepa, Rani, Anju, Shabbo, Pushpa i...
jak masz na imię? Tak! Mumtaz!
Zaczynacie. Ruchy!
Pospiesz się.
Rani, twoja działka.
Podaj następne pudełko.
Anna, pójdę już.
Czyje pudełko ma numer 16?
Jest zupełnie puste.
Skarbie, to nie przypadkiem twoje pudełko?
Chamdi, jej pudełko jest puste.
Nie powinieneś był jej tu przyprowadzać.
Czy ja prowadzę sierociniec?
Miałeś jej wyjaśnić wszystkie zasady.
Nie zrobiłeś tego, prawda?
Głupia dziewka! Nic nie rozumie.
Anna, przecież ona jest tu nowa.
Za dzień lub dwa załapie, o co chodzi.
Wszystko jej wytłumaczę.
Mumtaz, oszalałaś?
Musisz spodobać się klientom!
Czego nie rozumiesz?
Chamdi, nie gadaj za wiele. Odeślij ją stąd.
Nie słyszysz, co powiedział szef?
- Anna, wytłumaczę jej to... - Anna, daruj jej, proszę.
Przekaż ją mnie. Sama ją nauczę.
Przecież szkoliłam inne dziewczyny.
Udzielałam im lekcji. Posłuchaj mnie.
Przychodź tu godzinę wcześniej. Rozumiesz?
I dlaczego okryłaś się prześcieradłem?
Jutro ci powiem, jak to nosić. Jasne?
To mój mąż, Gokul. Jest rikszarzem.
Jesteśmy cztery lata po ślubie.
Przez cały ten czas go toleruję.
Bądź cicho! Nie możesz denerwować kogoś innego?
Czemu się tu zatrzymałeś?
Nie jedziemy do domu?
Czemu?
Jestem dziś bardzo zmęczona.
O czym ty mówisz?
Już wziąłem zaliczkę od Tony'ego.
Jutro wyjeżdża do Goa.
Mogłeś mnie zapytać!
Gokul, dobrze wiesz, że jestem w drugim miesiącu ciąży.
Zmusiłeś mnie już do trzech aborcji.
Mówiłeś, że tym razem pozwolisz mi zostać matką.
Skończ ten wykład.
Jak będą pieniądze, to będą dzieci.
Zajmij się tym jutro. Idź już.
No idź.
Dał już stówkę, weź jeszcze jedną.
Głupia, chce zostać matką!
Wujku, nie chcę tam tańczyć.
Nic mi się tam nie podoba.
Co dokładnie?
Nie widziałeś, jaki był agresywny w stosunku do Deepy?
Jest jej mężem! To ich prywatna sprawa.
Czemu mamy się tym przejmować?
Posłuchaj. Taniec w barze to nic złego.
Przecież jestem tam z tobą.
Wujku, wstydzę się tam tańczyć.
Czemu?
Przecież najlepsi aktorzy i aktorki tańczą w filmach.
Mumtaz, dostałaś pracę w Bombaju po czterech dniach.
Masz dużo szczęścia.
Gdybym miała szczęście, nie musielibyśmy...
opuszczać domu i tu przyjeżdżać.
Mumtaz, naszym zadaniem jest wyczuć puls klienta.
Są tu klienci wszystkich rodzajów.
Złodziejaszki, rekiny biznesu,
rikszarze i nielegalni handlarze. Oni wszyscy tu przychodzą.
Musisz tylko znaleźć klienta i mu schlebiać. Jasne?
Ale jak go rozpoznam?
Moja droga, nie rozpoznasz go po twarzy, ale po pieniądzach.
Ci biznesmeni są bardzo bogaci.
Na przykład klient Pushpy. Prawda, Pushpa?
Tak! Ten drań przypomina hipopotama
z wielkimi, czerwonymi oczami.
Jest straszny, ale obdarował mnie złotym łańcuszkiem.
Bądź stylowa i wytworna, a zapomni o swojej żonie.
Właśnie wtedy otwierają się ich portfele.
Po prostu się uśmiechaj i pozwól im na trochę.
Jasne?
Ale nie będzie z tego kłopotów, prawda?
A co nas to obchodzi?
Jeśli ktoś chce zgrywać Romea, pozwól mu na to.
My musimy go oskubać. Jasne?
Omamimy go i ograbimy. To wszystko.
Pamiętaj! Nigdy nie podawaj klientowi prawdziwego imienia.
Wciśnij mu cokolwiek! Pinky, Rukhsana lub Afsana.
Spójrz na mnie.
Podałam pięć różnych imion pięciu różnych klientom.
Wstań i podejdź tu.
No chodź.
- Teraz patrz. - Ale ja nie umiem tańczyć.
Czy tańczyłam tu coś klasycznego przez ostatnie siedem lat?
Nikt tu nie umie tańczyć. Pokazujemy tylko trochę stylu.
Poruszaj się trochę.
Do przodu, do tyłu.
Teraz obrót.
Jeśli klient cię zauważy, spójrz mu w oczy. Nie bój się.
Zahipnotyzuj go. Rozumiesz?
Po pierwsze...
przywitaj się ze sceną. Czemu?
Bo to twój codziennych chleb. Rozumiesz?
Następnie obróć się i rozejrzyj.
Nie rozumiem.
Spójrz na wszystkich i znajdź klienta z banknotami.
Następnie obróć się i spójrz na niego. O, tak.
Nie rozumiem.
Spójrz mu w oczy i wpatruj się w niego.
Powoli się obróć.
Popraw strój, patrząc się na niego przez lustro.
Zarzuć szal, obróć się i idź naprzód.
Obróć się i zakołysz trochę biodrami.
Czasami zjawi się kilku frajerów, którzy nie chcą płacić.
Jeśli takich zobaczysz, zakołysz trochę.
Właśnie tak. Rozumiesz?
Jasne? Teraz ty spróbuj.
Rani, udawaj klienta. Wyciągnij pieniądze.
Pasha, włącz muzykę, szybko.
No dalej, zaczynaj.
Pokaż, co potrafisz.
Wspaniale.
Zdejmij welon.
Chodź tu. A teraz się obróć.
Spójrz tam. Teraz potrząśnij biodrami.
Wspaniale!
Rani, wyciągaj pieniądze.
Teraz podejdź tam. Ciągle tańcz.
Pójdziesz ze mną?
Pasha, wyłącz muzykę.
Zaraz przyjadą klienci.
Chodźmy.
- Prem, dobrze wyglądam? - Ty też!
Wkrótce wszystkiego się nauczy.
Będzie grać jak Mithun w filmie Ghulami.
Naprawdę?
Mumtaz, nie zapomnij o zabójczych stylach i pozach,
które poznałaś. Co o nich myślisz?
Moja droga, dlaczego zawsze się zakrywasz?
Noś to w ten sposób.
O tak! Abyś mogła się pokazać lub zasłonić.
Jasne? Noś to tak.
Rani, co do opłaty za szkołę twojego dziecka,
ktoś po nią przyszedł! Ja znikam.
- Pushpa, Azhar przyszedł. - Przyszedł tu?
Chodź.
Zawsze się w to pakuje.
Pewnego dnia zginie za niego.
Moja droga, uczyłaś tę wysoką dziewczynę?
Zamknij się. Nałóż szminkę.
Deepa, słuchaj. Wczoraj byłam w hotelu z obcokrajowcem.
Wiesz, o co mnie zapytał?
Anju, jesteś cnotką?
Co to znaczy?
To ktoś, kto nie miał kontaktu cielesnego z mężczyzną.
Anju, co powiedziałaś?
Jak to co? Spałam z dziesiątkami facetów, jak mogę być cnotką?
Kursuje jak pociąg podmiejski.
Raz do Kurly, raz do Bandry.
Deepa, słyszysz? Champa obchodzi w niedzielę urodziny.
- O rany! - Wow, Shabbo!
Masz urodziny?
Droga Mummu!
Mumtaz, to trzecie urodziny Shabbo w tym roku.
- Trzecie? - Tak!
Tu każda dziewczyna zwodzi w ten sposób klientów.
Wkrótce też będziesz obchodzić cztery urodziny w roku.
Na pewno omami dziś dwóch lub trzech klientów.
Dobrze powiedziane.
Deepa, Farida, Meena i Mumtaz, chodźcie.
Wy dwie jeszcze niegotowe?
- Ruchy. - Zaraz przyjdziemy.
Mumtaz, chodź! Wzbudzimy sensację.
No już, idziemy.
Pokazuje banknoty. Podejdź do niego.
Włóż swój pierwszy zarobek do pudełka.
Ten wąsaty facet pokazuje ci banknoty.
To stary wyjadacz. Uważaj! Idź.
- Mam iść? - No idź!
Wujku Irfanie, nie martw się. Bombaj jest twój.
Zaczniesz zarabiać, nie martw się.
Ile dziś zarobiłaś?
Widzisz tamtego chłopaka? To Azhar.
Pushpa bardzo go kocha.
Ale ja nie lubię tego łajdaka.
Oddaje mu cały swój zarobek,
jakby był jej mężem.
Podobno planuje jakiś interes.
Tak, otworzą go razem.
Mogą wziąć ślub.
Moja droga, na tym polega problem w naszym zawodzie.
Dzień, w którym pomyślisz o ślubie, to twój koniec.
Idziemy! Rani, spotkamy się jutro.
Dobrze, do jutra.
Dojechałeś w końcu?
Mumtaz, dziś wspaniale tańczyłaś.
Uważaj! Jeszcze będzie hipnotyzować.
- Jedziemy, Zohro. - Ruszajmy.
Jedziemy?
Wujku, dzisiaj zostałem zaskoczony!
Do właściciela Basuri Bar przyszli mężczyzna i kobieta
z 12-letnią dziewczynką...
aby tańczyła w lokalu.
Powiedzieli, że to ich córka i że są bezsilni.
Jak to bezsilni? To łajdaki.
Na pewno ją porwali.
Widziałeś film Ram Teri Ganga Maili w Minerwie?
Widziałem wczoraj.
Czas płynął bardzo szybko.
W tak dużym mieście czułam się zupełnie samotna.
Sama nie mogłam uwierzyć,
że zostałam tancerką w barze piwnym.
Co wieczór życie budziło się w kolorowych światłach.
I toczyło się do drugiej lub trzeciej nad ranem.
Przez moje zarobki wujek stał się jeszcze bardziej bezużyteczny.
Nie próbował nawet znaleźć pracy.
Dziś byłem u Hegdego Anny...
z Chamdim.
Jest z ciebie bardzo zadowolony.
Mówił o tobie wiele dobrego.
Powiedział, że Mumtaz zaczęła nieźle tańczyć.
Próbowałeś znaleźć pracę dla siebie?
Staram się! Codziennie próbuję.
Wierz mi.
Tęsknisz za domem?
Tęsknisz za rodzicami?
Wszystko będzie dobrze.
Jestem tu z tobą. Wszystko będzie dobrze.
Wujku!
Wystarczy! Przestań, Mumtaz!
Darzyłam wujka takim szacunkiem.
Nie nazywaj tego łajdaka swoim wujkiem.
Jeśli tu przyjdzie, potnę go.
Czemu mi się to przytrafiło?
Przestańcie płakać, wszystkie!
Myślisz, że masz na tym świecie najmniej szczęścia?
Że wszystko, co złe, zdarza się tylko tobie?
Spójrz na Meenę. Zawsze wygląda na szczęśliwą, prawda?
Wiesz, przez co przeszła?
Twoi biedni rodzice zmarli, zanim wydali cię za mąż.
Jej rodzice wydali ją za mąż i przysłali tu.
To dom twoich teściów. Możesz mieć codziennie nowego męża.
Tylko przysyłaj nam pieniądze. Wszyscy tacy są.
Spójrz na Faridę. Wyszła za mąż.
Czekała na męża w noc poślubną.
A on przysłał dla niej klienta.
Wziął 100 000 rupii w posagu i 25 000 rupii od klienta.
Uciekł do Dubaju, a ona została, aby powoli umierać.
Znasz też moją historię!
Mój mąż jest moim alfonsem.
Wszystkie jesteśmy po przejściach.
Żadna nie lubi tańczyć ani sypiać z klientami.
Wszystkie jesteśmy bezsilne.
Każda chce przetrwać!
Łajdaki!
Czy pracują w biurze, czy mają bar piwny,
te łajdaki wykorzystują naszą bezsilność.
Zbierajmy się. Późno już.
Co jest? Idziemy.
Chodźmy!
Brat Potya! Ty? Tutaj?
Dzień dobry, Choksi! Jak idą sprawy?
Brat Habib pytał o ciebie.
Pytał? Byłem zajęty pracą na budowie w Bhayandar.
Wracam z budowy, ale nie było cię ani tam, ani w biurze.
Więc przyszedłem tu, aby cię znaleźć.
Mam dla ciebie wiadomość od brata Habiba.
Oto ona.
Włącz silnik.
Spójrz na tę w żółtym.
Nazywa się Farzana.
Pracuje w burdelu pana Bachchu.
Kosztowała 200 rupii.
Teraz śpiewa 1000 rupii.
Anna, czemu stoisz na zewnątrz? Jest jakiś problem?
Nie, skąd! Jak się masz, bracie Potya?
Dobry Boże!
Murli, złoty łańcuch na złotej koszuli.
Mogę go wziąć?
Bhola, jak wyglądam? Przypominam Anila Kapoora?
Tak, bracie Potya.
- Moi chłopcy są w środku? - Tak, są tam.
Zanieś im plik banknotów.
Bracie Potya, obecnie biznes stoi w miejscu.
O co ci chodzi?
Co z tobą?
Codziennie to powtarzasz. Zanieś im pieniądze, jasne?
Suresh, chodź do środka.
- Co on sobie myśli? - Spokojnie.
Skąd wezmę pieniądze?
- Brat Potya! - Hej Batla!
- Jak się masz, Chikna? - Świetnie!
- Jak się masz? - W porządku.
- Hej Chikna! - Jak się masz?
- Masz jaja. - Posprzątaj tu! Potya przyjechał.
- U mnie świetnie. - Usiądźcie.
Gdzie jest nasz Pawar?
Po dwóch butelkach
sika strumieniami.
Zobacz, tu jest.
Jak się masz?
- Siadaj. - Swój chłop!
Pawar, co się dzieje? Woda z ciebie uchodzi?
Bracie Potya, co ty gadasz?
Nawet ty się ze mnie nabijasz!
A kogo innego mam drażnić?
Gdzie się podziały tamte dziewczyny?
Te są jak stare, cuchnące żarcie, wszystkie mają parszywe, zmęczone twarze.
Bracie Potya, twoja własność jest w środku.
Shabbo.
Często cię wspominam. Nie, bardzo za tobą tęsknię.
Co przywieziesz z Dżajpuru?
Kocham cię!
Biedak.
Farida, czy on tu przyjedzie?
Z pewnością! Jest we mnie zakochany.
Moja droga! Jak się masz?
Mój bohaterze! Wróciłeś?
Jak się masz, droga Farido?
Jak tam twój arabski kochaś z Bahrajnu?
Ograbiłaś go już? Oskubałaś z pieniędzy?
Potya, nie interesujesz się mną! Co mam robić?
Stałaś się zimna, moja droga.
Nie masz już w sobie tej iskry!
Shabbo, co ty na to?
Wyglądasz świetnie! Chodź.
O rany! Kto to?
Nowa dziewczyna!
- Idź już. - Hej!
Potya, masz tyle wdzięku.
Uwielbiam cię.
Tu i tu, i tu.
Wiem, że pragniesz tylko jednego.
Pieniędzy. Bierz je.
Bierz wszystko.
Robię to tylko dla pieniędzy.
Wiem o tym. Bierz więcej.
Pushpa, odbierzmy nici z Saint.
Chodźmy.
Co ci się stało?
Nic.
Jak to nic?
Mumtaz, proszę! Powiedz mi.
Nie chcę tam wracać.
Nie mogę patrzeć na mojego wujka.
Czemu?
Zrobił coś?
Nie.
Znajdź mi inne mieszkanie. Tylko o to proszę.
Będziesz sama?
Myślisz, że tylko twój wujek jest na tym świecie łajdakiem?
Jeśli zostaniesz sama, myślisz, że inni cię oszczędzą?
Tym światem rządzą mężczyźni!
Jeśli się dowiedzą, że jesteś sama...
rozszarpią cię jak sępy.
To jest Bombaj.
To co mam robić?
Zabierz mnie do siebie.
Do mnie?
Co sobie myślisz?
Że mój mąż to ucieleśnienie Boga?
Że cię oszczędzi? Na moich oczach...
Musisz być silna.
Nikt ci tu nie pomoże.
Musisz sobie radzić.
A to łajdak! Jak się nazywa jego bar?
- Morni Bar! - Tak, to ten.
- Jak się nazywa twoja dziewczyna stamtąd? - Zeenat!
Powiedział jej, że zrobi z niej Zeenat Aman.
Włóczył się z nią przez pięć miesięcy.
Nawet nie zabrał jej na film z Zeenat Aman!
- Jesteś łajdakiem! - Czym się martwisz?
Zacznij przygotowania do wyborów.
- Dzień dobry, bracie Habibie! - Dzień dobory!
Potya, gratulacje!
- Bracie, bądź błogosławiony. - Usiądź.
Madan, jak się masz?
Potya, teraz wszędzie o tobie mówią.
Świetnie rozwiązałeś sprawę z Choksi.
Teraz lobby budowlane zamilknie.
Będą się nas bać.
Dzwonili do mnie z zagranicy.
Wszyscy są zadowoleni! Chwalili cię.
Zaczynasz załatwiać duże sprawy.
To bardzo dobrze!
Jest dobrze, ale była też skarga.
Czy groziłeś ostatnio menedżerowi Caesar's Palace?
Czy rozbiłeś szybę w hotelu Anny w Mahim?
Masz zbierać należności.
Potya, zostaw te bzdury. Pomyśl o czymś dużo większym.
Jasne? Po co te głupie awantury?
Uma, powtarzasz się jak zdarta płyta.
Daj już spokój. Przejdźmy do interesów.
Prawda, bracie Habibie?
Słyszałem, że dwóch gości z Ganeshwadi i Behram Baug nie żyje.
Byli zbyt sprytni.
Jakiś czas temu pracowali dla mnie.
Później zwrócili się przeciwko mnie.
Ustawiliśmy im spotkanie z Umą i Gaikwadem i zabiliśmy ich.
Teraz oba te rejony są nasze.
A ty będziesz za nie odpowiadał.
Jak to?
- Będziesz odpowiedzialny za oba rejony. - Bracie Habibie!
- Ale z chłodną głową. - W porządku.
- I mądrze. - Tak, bracie.
To okręg Umy. Zostanie samorządowcem.
Urzędnik!
Będzie dla nas niezwykle przydatny.
Kalia, odejdź stąd.
Gdzie jest Anna? Wyłączyć to natychmiast.
Hej ty! Dokąd to?
Stać łajdaki!
Aresztować go. Wsadzać do furgonetki.
W domu czeka na ciebie żona. Może wydaj pieniądze na nią?
Aresztować go.
Podejdź tu. Wyłącz to.
Aresztować tych świętoszków i te cnotki!
Zamknąć ich wszystkich.
Ukrywają się tu. Aresztować wszystkich!
Nie kazałem ci przestać?
Co oglądasz? To wesele twojego ojca?
Wychodzić.
- Ruchy. - Nie dotykaj mnie.
Mhatre, spisz ich nazwiska.
Podejdź tu.
- Jak się nazywasz? - Shabnam Sheikh.
Ludzie nazywają mnie Shabbo, z miłości.
- Nie pogubiłeś się? - Znikaj.
Zapisz jej nazwisko. Podejdź tu.
Jak się nazywasz?
No dalej!
Panie Sheikh, czemu pan tak robi?
Nazywa się Mumtaz Ali Ansari.
A mnie pan zna, prawda? Deepa Pandey.
- Ona jest nowa? - Tak.
Usiądź w tamtym kącie. Spiszcie ich nazwiska.
Podejdź tu!
- Czym się zajmujesz? - Uczę się w college'u.
Więc jesteś studentem!
- Jak się nazywasz? - Amar.
Zabrałeś ze sobą Akbara i Antony'ego?
Tu jesteście! Chodźcie.
Rodzice wiedzą?
Opuszczacie zajęcia, aby szwendać się po barach?
Sawant, zabierz ich. Mają ryczeć jak cielaki.
Podejdź tu, szybko.
- Jak się nazywasz? - Shantaram Joshi.
- A ty? - Vikas Apte.
- Skąd jesteś? - Z Pune.
Z Pune? Czym się zajmujesz?
- Jesteśmy profesorami. - Profesorami...
Więc tego uczycie studentów?
Jak się upić i oglądać dziewczyny w barze?
Byliśmy tam po raz pierwszy.
- Hej! Jesteście z Alibaug? - Nie, proszę pana.
Sheikh, dopisz do raportu ich nazwiska.
Proszę nas zrozumieć. Chodzi o naszą reputację.
Nie tracicie na reputacji, odwiedzając bary?
- Nie trać czasu. Wyprowadź ich. - Spisz nazwiska.
- Idziemy. - Proszę nas posłuchać.
Pojedźcie tu!
- Nazwisko! - Rakesh Sanghvi.
Ręce z kieszeni!
- A ty? - Kirti Jain.
Gdzie się zatrzymaliście?
W Mulund!
Czym się zajmujecie?
Sprzedajemy na rynku tekstylia.
Sprzedajecie tekstylia?
I w tym celu przyszliście do baru?
Twoja żona wie?
- Wie? - Nie, proszę pana!
Mam do niej zadzwonić?
Zadzwoń do niej!
- Mam małą prośbę. - Jaką?
Możemy porozmawiać na zewnątrz?
Idź z nimi i wypytaj o tekstylia, które sprzedają.
Chodźcie!
Bracie Kirti, sprzedajesz detalicznie czy hurtowo?
Łajdaki! Wywiną się przez łapówkę.
Co z tobą?
Czego się tak boisz?
To dla nas codzienność!
Anna nie zapłacił łapówki na czas.
Nigdy wcześniej nie byłam na komisariacie.
Przyzwyczaisz się!
Nic się nie stanie.
Zaraz przyjdzie Anna i nas wypuszczą.
Ale straciliśmy dzisiejszy zarobek.
Anna, jak się masz?
Dzień dobry!
Anna, chodź!
Czy ten nalot był konieczny?
Mogłeś mnie uprzedzić!
Nie można kontrolować wszystkiego!
Mamy wytyczne z góry.
Musimy ich przestrzegać!
- Masz siano? - Pewnie!
- Wejdź do środka i daj je panu More'owi. - Okej.
- Patil, wypuść je. - Tak jest!
- Zaniosłeś? - Tak.
Kiedyś tam wpadnę.
Jest pan mile widziany! Proszę przyjść w dowolnej chwili.
Wypuścić je!
Chodźmy, dziewczyny!
Do widzenia!
Pushpa, nie idziesz z nami?
Nie mogę, Azhar tu jest!
Jasne! Baw się dobrze!
Shabbo jest niereformowalna!
- Zawsze się w to pakuje. - To prawda!
Ze śniadym, wąsatym facetem.
Dziś miał miejsce kolejny incydent.
W mojej rodzinnej wiosce wizyta policji
przynosiła wstyd!
A dziś sama byłam na komisariacie.
Jednak z pomocą Deepy próbowałam
pokonać moje słabości.
Dziś naprawdę się bałam!
Ale powstrzymałam łzy.
Każdy dzień zaczynałam w tamtym lokum.
Nie mogłam patrzeć na twarz wujka.
Na jego widok robiło mi się niedobrze.
Czekałam na wieczór.
Aż będę mogła pójść do baru.
Czułam, że należę do tego miejsca.
Pewność siebie Deepy, śmiech Rani,
wyśmienite obelgi Shabbo.
To wszystko było lepsze niż ohydna facjata mojego wujka.
Dzięki wygłupom Pashy nasze smutne życie było wypełnione
śmiechem i radością.
Vasco! Świetna zabawa, co?
Manish, zapoznaj mnie z nią.
- Zawołać ją? Przyjmiesz zakład? - Tak!
Zapraszam na przedstawienie!
To mój przyjaciel, Manish.
Chodź na chwilę.
Słuchaj. Ta ofiara losu to syn bogatego mężczyzny.
- I co? - Nic, założyliśmy się!
Załóż przy nim swój pierścionek na mój palec!
A potem patrz, jak sypie forsą.
Naprawdę?
- W takim razie zrobię to! - Wspaniale.
Świetnie! Teraz będzie zabawa.
Wspaniale!
Manish, jak się dziś czujesz?
Vasco, dziś się świetnie bawiłem.
To prawda. Wypijmy następną kolejkę.
Zabierz to i idź!
- Jak się czujesz? - W porządku!
Anju, jak idzie interes?
Dziś mam farta.
- Vasco przyprowadził nowego frajera. - Naprawdę?
- Opowiedz o tym! - To nic takiego!
Leniwe i zmęczone próżniaki siedzą na tyłkach.
Podobno klient Mumtaz obsypał ją banknotami.
Mumtaz, musisz go ograbić. To twój dzień.
Nie. Musiał być przedtem w dwóch lub trzech barach.
A to łajdak!
Podłapałaś mój język?
- Prem. - Słucham?
Gaikwad prosił, aby wysłać Pushpę do hotelu Yatri!
- Wyślij ją szybko. - Przekażę!
Anna, Gaikwad wzywa Pushpę!
Pushpa, Gaikwad po ciebie posłał. Idź już!
Anju, oto 100 rupii od twojego Vasco.
Poszedł już? Dokąd?
Skąd mam wiedzieć? Zostawił to i poszedł.
Łajdak, zabrał mój pierścionek. Zwrócił go?
Dał mi 100 rupii dla ciebie. To wszystko!
A to łajdak! Uciekł z moim pierścionkiem!
Powiedział, że wyda na mnie 1000 rupii.
Pełno tu łotrów przebranych za klientów.
To samo spotkało Farzanę w Basuri Bar.
Gość zwinął jej naszyjnik.
Nie daruję łajdakowi.
Pasha, sprawdź, czy tu jest!
Myślisz, że wróci? Wyrolował cię.
Mumtaz, jesteśmy na promenadzie Bandstand!
Nakręcono tu film Shakti.
Dilip Kumar i Amitabh Bachchan
stali tu i wygłaszali swoje kwestie!
Skończ ten monolog! Zawsze gada tylko o filmach.
W każdy piątek spotkasz ją przed kinem.
Mumtaz, oglądałaś kiedykolwiek film?
Tylko raz.
- Który? - Taki z okularami!
Ale który?
- Chetan Chauhan! - Chetan Chauhan?
Nie Chetan Chauhan, ale Chhota Chetan!
To był świetny film! Zachwycający i magiczny.
Sceny odgrywały się tuż przed nami!
Widziałam ten film dwa razy!
I za każdym razem wracałam z tymi okularami.
Jak ci się podoba zwiedzanie Bombaju?
Jestem szczęśliwa! Zero zmartwień i problemów.
To jedyne szczęście w naszym życiu!
A wieczorem znów ten sam bar piwny.
Ten sam dym, klienci i ten sam sztuczny taniec.
I ten sam wymuszony śmiech!
Szara codzienność!
Siadaj! No już!
Hej! Wynoś się stąd.
Potya i jego zbiry zawsze robią awanturę.
Sprawiają kłopoty nawet w Mahim Bar.
Potya, co to ma być? Przesadzasz dzisiaj!
Pójdziesz ze mną?
Co?
Powiedz.
Kto jest jej alfonsem?
Co ty mówisz? Okaż mu trochę szacunku!
Odrzucasz brata Potyę?
- Ryzykujesz nasze życie! - Potrafię o siebie zadbać!
Mumtaz, nie znasz Potyi. Zabił już wiele grubych ryb.
Kim dla niego jesteś? Jeśli mu odbije,
opuść Chandni Bar. Możesz pracować w każdym barze w Bombaju.
- Nie chcę tak pracować. - Rzucisz pracę?
Będziemy głodni.
Ja jestem mężczyzną i jakoś sobie poradzę.
Jeśli mu odmówisz,
będziesz musiała spełniać pragnienia wielu innych.
- Prawda, wujku? - I co wtedy?
Jeśli jest więcej takich wujków jak ty, na pewno tak będzie.
Nie bądź zatwardziała!
Nie denerwuj mnie!
Obiecałem Potyi, że wszystko wyjaśnię i cię przyprowadzę.
Musisz pójść ze mną, natychmiast!
Wujku, wytłumacz jej.
Mumtaz, nakazuję ci tam pójść.
Tak będzie dla nas najlepiej! Jestem twoim wujkiem, nie obcym.
Dokąd mam pójść?
Hej!
Jesteś zimna jak lód.
Zepsułaś mi nastrój.
A specjalnie wypiłem całą butelkę...
Mogę pójść?
Mogę pójść? Nie... siedź sobie. Będę cię wielbił.
Zapłaciłem kupę forsy za nic!
Czemu wciąż tu siedzisz? Wynoś się!
Stój.
Weź to!
Weź pieniądze i wyjdź!
Hej!
Chodź tu!
Weź i wyjdź. Nie chcę nic za darmo!
Co jest? Za mało?
Weź więcej!
Usiądź.
Skąd w tobie tyle dumy?
Zakochałem się w tobie.
Dlatego o ciebie poprosiłem.
Boisz się mnie?
Raczej nie jesteś z Bombaju!
Prawda?
Skąd jesteś?
Z Uttar Pradesh.
Twoi rodzice tam zostali?
Zginęli w zamieszkach.
Powiedz mi jedno!
Kto przyprowadził cię do tego baru?
Wujek ze strony matki.
Jestem twoim pierwszym klientem?
Co jest? Zadałem złe pytanie?
Hej!
Ty!
Czemu płaczesz?
Bracie Potya, wejdź!
Potya, o co chodzi?
Chcesz wrócić do siebie?
Czy mnie poślubisz?
Koledzy zamienili mój pokój w ogród.
Widziałaś dużo filmów Bollywood?
Hej, ty!
Usiądź tu.
Gniewasz się?
Spójrz na moje mleko.
Napij się. Spodoba ci się!
Ja też zaczynałem od małej ilości.
A teraz cała butelka to za mało.
Napij się. Śmiało!
Co się dzieje? Na co się patrzysz?
Chodź tu.
Kto to może być?
- Kto tam? - Cześć Potya!
Cześć Shabbo! Wykorzystaj ją.
Hej, łotrze. Zapomniałeś o mnie?
Hej, głupia. Nie przeszkadzaj mi.
Mądralo! Ożeniłeś się z nią.
Tak, bardzo ją polubiłem.
Należy do mnie. Nie jest własnością publiczną jak ty.
Nie masz w sobie tego czegoś.
Potya, co teraz ze mną będzie?
Spędzę z nią noc poślubną, a za dnia zajmę się tobą.
No dobrze, rozłącz się.
Dlaczego się denerwujesz?
Taki już jestem.
Dałem ci swobodę.
Chodź teraz do mnie.
Łotry! Łajdaki!
- Co się stało, Farido? - Jak myślisz?
Same żebraki. Ciekawe, skąd się biorą.
Nie narzekaj! Tydzień temu dostałaś 1000 rupii
od tamtego gościa z Andheri.
A później posucha.
To co? Możesz omamić jakiegoś faceta, jak Mumtaz.
Mumtaz to szczęściara.
Wyszła za tego zbira.
Spójrz na Pushpę.
Oddawała wszystkie zarobki temu żebrakowi, Azharowi.
Myślała, że wezmą ślub i będą mieć dzieci.
A co on zrobił?
Wsadził jej pieniądze w kolejny interes.
I poślubił kogoś innego.
Jeszcze dodał, że dziewczyny z baru są dobre dla rozrywki,
ale nie do małżeństwa. A to łajdak!
Nie wszystkie mamy tyle szczęścia co Mumtaz.
Zobaczcie, kto nas odwiedził.
Obyś żyła 100 lat.
Właśnie o tobie mówiłyśmy.
Mumtaz, jak się masz?
Opowiadaj. Jak było? Jak mąż?
Musi być fantastyczny! Dlatego promieniejesz!
Jest zazdrosna! Dlatego wyszła.
Deepa, Mumtaz, jak się macie?
Twój wielbiciel z Santa Cruz
zadzwonił do Raja Anny i powiedział mu: „Kocham cię”.
- Co tu się dzieje? Wyjdź. - Okej.
Deepa, Rani, wskakujcie na parkiet.
Wracajcie do pracy.
- Mumtaz, zostań jeszcze! - Idźcie.
Wracajcie. Klienci czekają.
- Wyglądasz świetnie. - Usiądź, Mumtaz.
Mumtaz, opowiadaj.
Anna, jak się masz?
Nic nowego. Ten sam stary bar i interes.
Co słychać u Potyi?
W porządku.
Wszyscy cię tu pamiętają.
Twoi dawni klienci wciąż pytają o ciebie.
Kiedy do nas wrócisz?
Anna, już nie należę do tego miejsca.
Co masz na myśli?
Anna, jestem mężatką. Teraz dbam o moją rodzinę.
Nie będę tu przychodzić.
Jak sobie życzysz.
Mogę coś ci powiedzieć?
Potya, twój mąż, to zbir.
Takim jak on nie można ufać.
Nie są na stałe.
Jeśli będziesz w potrzebie, przyjdź do mnie.
Nie zastanawiaj się i przyjdź.
Jasne, Anna.
Halo, Suresh, jak się masz?
Nie martw się!
Pójdę już. Dbaj o siebie.
Opuszczałam ten bar na zawsze.
Smutno było zostawić
Deepę, Faridę, Rani i Pushpę.
Ale z drugiej strony cieszyłam się z nowego życia.
Byłam szczęśliwa, że...
nie będę musiała więcej tam tańczyć.
Nigdy nie spodziewałam się takiego szczęścia w moim życiu.
Potya został ojcem. Syna nazwaliśmy Abhay.
Gdy widziałam szczęście Potyi, rozpierała mnie radość.
Interes Potyi również rozkwitał,
wraz z zagrożeniami.
Jego słabością byli koledzy.
Zapewnianie im napitku, jedzenia i pieniędzy
stało się jego nawykiem.
A kiedy coś postanowił...
nie chciał słuchać nikogo.
Wszystkich irytował jego upór.
Gdy nie wracał do późna,
miałam koszmary.
Wtedy przytulałam Abhaya.
Miałam tylko jedno marzenie.
Chciałam go dobrze wychować.
Wykształcić i ukształtować na dobrego człowieka.
Minęły dwa lata.
Byłam w drugiej ciąży.
Bracie Habibie, spójrz na Abhaya.
Hej, Abhay!
Bracie Habibie, to nasz mały Potya.
Jest zupełnie niesamowity, bracie.
Masz, weź to.
Gdy dorośnie, będzie mądrzejszy od Potyi.
Już teraz bystrzak z niego.
Zsika się, gdy tylko usiądzie na kolanach u Pawara.
To dobrze!
Mój drogi, przyjmij 501 rupii od wujka Umy.
Bracie Habibie i Potyo, policja zastrzeliła Pawara.
Informator Manya dał policji cynk.
Uspokój się, Nie działaj w pośpiechu.
- Kontroluj emocje. - Nie, bracie Habibie.
Potya, to informator.
- Mumtaz, przemów mu do rozsądku. - Potya, posłuchaj.
Gdy Potya się wściekł, nie działał dyskretnie.
Stało się nieuniknione.
Chociaż brat Habib i Uma Shankar go powstrzymywali,
pomimo zagrożenia ze strony policji,
nie zważał na nic i zabił informatora Maniyę.
Przez kilka dni nie było go w domu.
Postanowiłam... że...
moje dzieci nie będą takie jak Potya.
Gdzie jest twój mąż?
Jesteś Mumtaz, tancerka z baru?
Bhosle, przeszukaj dom.
Spróbuj coś znaleźć. Zajrzyj w każdy kąt.
Tak jest.
Gdzie jest twój mąż? Mów!
Nie ma go w domu od kilku dni.
Pewnie jest z jakąś dziewczyną.
Tu się zabawia, a tam zabija.
- Ale co się stało? - Proszę zobaczyć!
Znaleźliśmy te miecze.
Jest też broń!
To już koniec twojego męża.
Wiele razy pociągał za spust.
Teraz pociągniemy go do odpowiedzialności!
Przyszła depesza. Dopadliśmy Potyę przy ulicy Teli.
Załóż to na siebie.
Przygotuj się do bycia wdową.
Idziemy.
Łajdaki, mieliście policjantów za przyjaciół.
A zabiliście naszego informatora!
Jak się teraz czujesz? Zimno ci?
Przecież masz gorącą krew.
Nie jest ci zimno? Okładaj go!
Przyjmij to. I jeszcze raz!
Zabijasz informatora policyjnego i chodzisz po wolności! A masz!
Łajdaki, czemu przychodzicie na ten świat?
Zabiłeś informatorów policyjnych, prawda?
Mają niezły tupet!
Bijcie bez litości! Nie oszczędzajcie ich.
Porządnie ich zbijemy,
Nie przestawajcie ich okładać. Dołóż mu.
Bracie Habibie.
Kto tam?
- O co chodzi? - Mumtaz chce porozmawiać.
Mumtaz, co tu robisz o tak późnej porze?
- Bracie Habibie. - Co się stało?
Potyę zabrała policja.
Wiem o tym!
Czemu się tym martwisz?
To się zdarza w naszej branży.
Pociągnąłem za sznurki. Wyjdzie za kaucją za dwa, trzy dni.
Teraz idź do domu.
Ale kiedy wróci?
Powiedziałem ci, że wyjdzie za kaucją. Zadbałem o to.
Idź do domu.
Zadzwoń w razie problemów. Teraz idź.
Dobrze.
Ile za przejazd?
Chodź, ostrożnie.
- Usiądź. - Zajmij się nią.
Ona... co jej jest?
Mów!
Co się stało?
Zabrała go policja.
O nie! Potyę zgarnęła policja?
Kiedy to się stało?
Mumtaz, powiedz, co się stało.
- Byłam u brata Habiba. - Okej.
Co powiedział?
Powiedz nam.
Powiedział, że Potya wróci.
- Co mam robić? - Nie martw się.
- Nie płacz. - Wszystkie jesteśmy z tobą.
- Nie martw się. - Jesteśmy tu dla ciebie!
Nic mu nie będzie. Policja go przesłuchuje.
Co się dzieje?
Ma bóle porodowe.
Pasha, zawołaj Annę. Dzwoń po lekarza, szybko.
Mumtaz, nie bój się.
Nie martw się.
Hej!
Jest taka śliczna! Maleństwo!
Spójrz na nią!
Potya wyszedł za kaucją.
Z dzieckiem przyszły dobre wieści.
Już się nie martw. Potya niedługo wróci do domu.
Nie ma o czym mówić. Jutro go wypuszczą.
Uśmiechnij się!
Mumtaz, ona się śmieje tak jak ty.
A on jest bardzo uparty jak ty.
Właśnie zaczął pić mleko, a próbuję od rana.
Będzie też tak samo dzielny!
Nie chcę, aby rozrabiał.
Wykształcę go i wychowam na szanowanego mężczyznę.
- Wielki, szanowany mężczyzna. - Czy nie jestem wielki?
Jak ją nazwiemy?
Śmieje się tak samo melodyjnie jak ty!
Nazwiemy ją Payal!
Panie Gaikwad, co by nie było, Potya to mój człowiek.
Nie postąpiłeś dobrze, wpłacając za niego kaucję.
Nadal będzie uparty.
Zabójstwo informatora to jak zabójstwo policjanta.
Mamy związane ręce,
bo Potya należy do twojego gangu.
W policji odbywa się teraz spotkanie na wysokim szczeblu.
Nie wiem, czy twoi ludzie zostaną aresztowani, czy zabici!
Brat Uma został z tobą powiązany.
Bracie Habibie, to może być dla ciebie groźne.
Mogą też wydać na ciebie nakaz.
Wyjdźcie.
Panie Gaikwad, wszystko w porządku.
Proszę zrobić, co konieczne.
Zamknąć paru moich ludzi w więzieniu. Zabić kilku podczas aresztowania.
Uma, wydajmy im dwóch lub trzech naszych.
Niech posiedzą parę dni za kratkami.
W porządku?
Nie bracie, ale...
Suresh, Kalia, Salim Chikna...
Spójrz tam. Co tam się dzieje?
Spójrz, jest tu twoja mama.
Mamo, jestem głodny. Skąd to spóźnienie?
Zapomniałem ci powiedzieć.
Spotkałem się z dawną znajomą, Shabbo!
Nie martw się, kochanie. Wyszła za mąż.
Poślubiła tego nowego fryzjera z Bandry.
Potya, jest tu pan Gaikwad. Chce porozmawiać.
Chodź z nami.
Panie Sheikh, jest jakiś problem?
To nic, rutynowe działanie.
- Niebawem wrócisz. Chodź. - Idę.
- No chodź. - Już idę!
Niebawem wrócę.
Chodź.
Panie Sheikh, co się stało?
Kilku idiotów narobiło problemów w Behram Pada.
Poproszono nas o zbadanie sprawy.
Dlatego wszystkich zbieramy.
Za godzinę będziesz z powrotem.
Panie Gaikwad, po co te problemy?
To nic takiego. Wsiadaj.
Wsiadaj.
Desai, odpalaj wóz.
Głupcze! Wstawaj i zmykaj stąd.
Rodzice wiedzą?
- Sheikh. - Tak?
Przyprowadź ich.
Kalia, Chikna, idziemy.
Ale ja niczego nie zrobiłem.
To nie w porządku.
Idziemy!
To nie w porządku. Nie zabijaj nas!
Biegnijcie, gnoje! Ale już!
Łajdaki, ratujcie się!
Zapomnij o tym. Co nas to obchodzi?
Jak długo trzeba czekać na zwłoki? Pospieszcie się.
Nie wiesz, że przywieźli wiele ciał?
Ludzie czekają na zewnątrz.
To daj nam coś!
Proszę bardzo.
- Pospieszcie się. - Poczekaj na zewnątrz! Zajmiemy się tym.
Jak pan wyjaśni zabójstwo trzech niewinnych osób?
To byli kryminaliści.
Słyszeliśmy, że spotkanie było zaplanowane.
- To część wojny gangów. - Co?
Pana posterunek miał powiązania ze światem przestępczym.
Inspektorzy Gaikwad i Sheikh zostali już zawieszeni.
Wszczęliśmy przeciwko nim dochodzenie.
- Czy poniesie pan odpowiedzialność? - Proszę pani...
zanim zacznie nas pani oskarżać,
proszę zrozumieć własną odpowiedzialność.
W jutrzejszych gazetach
z pewnością obsmarujecie policję.
Ale nie napiszecie nic
o kryminalnej przeszłości tamtej trójki, prawda?
- Wszystko jasne? Jedziemy Bhosle. - Ale proszę pana!
O Boże!
Co ja teraz zrobię?
Mumtaz, bądź silna.
Proszę się tu nie tłoczyć.
Zabierz ciało.
Prosimy odejść.
Mumtaz, bądź silna.
Mumtaz, stało się nieuniknione.
Masz dwoje małych dzieci.
Musisz zacząć myśleć o ich przyszłości.
Jeśli będziesz mnie potrzebować...
daj znać!
Mumtaz, jestem z tobą.
Jeśli...
potrzebujesz pieniędzy, to...
Trochę mi zostało.
Potya...
pożyczył kolegom trochę pieniędzy.
Jeśli je odzyskam, zacznę coś.
Nie płacz, skarbie.
Co tu robisz?
Wyjdź. Wstań i wyjdź!
- Bracie Uma, ona... - Wyjdź.
Wagle, momencik. Mów, Mumtaz.
Bracie Uma...
Wykrztuś to z siebie. Nie mam całego dnia.
Bracie Uma, myślałam...
o podjęciu pracy.
Potya odszedł,
więc pomyślałam, że wezmę dwie lub trzy autoriksze i utrzymam się
z opłat za przejazdy.
Ale jak ci mogę pomóc?
Bracie Uma, potrzebuję pieniędzy.
Czemu miałbym to zrobić? Skąd mam wiedzieć, że oddasz.
A jeśli uciekniesz?
Nie chcę pożyczki!
Pytam o pieniądze, które pożyczyłeś od Potyi.
Oszalałaś?
Myślisz, że ktoś tak mały jak Potya
pożycza pieniądze komuś takiemu jak Uma Shankar?
Bracie Uma, ale Potya powiedział mi, że ty...
Ten zbir cię okłamał!
Tak naprawdę poniosłem stratę.
I dlatego
moje imię powiązano ze światem przestępczym.
Przez niego wszyscy mamy kłopoty.
Bracie Uma!
Jeszcze jedno, Mumtaz!
Nawet gdyby Potya dał mi pieniądze,
to czemu miałbym oddać je tobie?
Jestem wdową po nim!
Wdową? Po śmierci męża
wdową staje się żona, a nie konkubina.
Byłaś jego konkubiną, nie żoną!
Potya miał w Bombaju wiele konkubin.
Gdyby przyszły tu wszystkie,
powinienem dać każdej jałmużnę?
- Bracie Uma! - Idź już.
I nigdy tu nie wracaj.
Jestem posłem, a nie zbirem.
Jeśli będą tu przychodzić dziewczyny z baru,
stracę reputację.
Zrozumiałaś? Teraz idź stąd.
Idź!
Powiedziałem, że masz iść. Już!
Więcej tu nie przychodź.
Tak Wagle, co się z tym stało? Wysłałeś to?
- Tak jest. - A co ze...
- sprawą Raja? - Zrobię to do wieczora.
W interesach są zyski i straty.
Proszę się nie martwić o pracę zięcia, panie Maqbool.
Rozmawiałem z samorządowcami. Wszystko będzie gotowe.
Bracie Habibie, jest tu Mumtaz.
- Zgoda, zrobię swoje. - W porządku, chodźmy.
Dzień dobry.
Bracie Haji, oto Mumtaz.
To wdowa po Potyi.
Mumtaz, usiądź. Zaraz przyjdę.
- Do widzenia! - Chodźmy.
Uważaj na siebie.
Mumtaz, co u ciebie?
Bracie Habibie, mam kłopoty.
Rozumiem.
Po śmierci Potyi...
Tak! Rozmawiałam już z Umą Shankarem.
Mocno mnie obraził.
Gadał bzdury.
Bracie, dokąd powinnam pójść? Co mam robić?
Potya bardzo cię cenił.
Gdyby nie dzieci, umarłabym.
Ale... muszę je wychować.
Bracie Habibie, dokąd może pójść samotna kobieta, taka jak ja?
Pomyślałam o tobie, jako o bliskim, więc przyszłam.
Mam tylko ciebie.
Nie martw się, Mumtaz.
Pomogę ci.
Bracie Habibie, nie potrzebuję dużo pieniędzy.
Mumtaz, mogę dać ci pieniądze już teraz.
To nie stanowi problemu.
Ale jeśli dostaniesz je dziś, do jutra je wydasz.
I zaraz wrócisz po więcej.
Wyrobisz sobie nawyk proszenia o pieniądze.
Znajdę ci pracę.
Musisz pojechać do Dubaju.
Co będę tam robić?
Zarabiać pieniądze. Co innego?
Jesteś w wieku, w którym możesz zarobić.
Nasi szejkowie zapoznają cię z właściwymi ludźmi.
Prawda, Madan?
Rozumiesz?
Zostań tam pięć, siedem lat, a potem wróć.
W tym czasie zarobisz wystarczająco, aby się zabezpieczyć.
Arabowie mają kupę forsy. Rozumiesz?
Powiedz mi...
Porzuciłeś awanturnictwo, aby zostać alfonsem?
Co powiedziałaś?
Nazwałaś mnie alfonsem?
Ty tania dziewko!
Wynoś się stąd.
Z uwagi na Potyę chciałem ci pomóc. A ty...
Nazywa mnie alfonsem! Ty tania dziewko z baru.
Po co ci dwójka dzieci?
Trzeba było zostać czyjąś kochanką.
Jak ona śmie nazywać mnie alfonsem?
Obleję ci twarz kwasem. Wynoś się.
Jak śmiesz mnie tak obrażać?
Weź miskę do ręki i żebrz.
Nie pokazuj się tu więcej, bo połamię ci nogi.
Jak śmiesz mnie obrażać!
Pójdziemy do twojej mamy.
Cichutko, skarbie! Zobacz, jak tańczy twoja mama.
Cichutko.
- Deepa, twój klient przyszedł - Tak?
O nie! Musiał teraz przyjść?
- Pospiesz się. - Cichutko, skarbie.
Nie płacz.
Payal, skarbie, co się stało? Czemu płaczesz?
Skarbie, mama pracuje.
Jesteś głodna? Chcesz mleka?
Którą kołysankę zaśpiewać?
Śpij dzieciątko! Płacze jeszcze bardziej.
Przyślę twoją mamę. Nie płacz, skarbie.
Byłam zupełnie bezradna.
Bar piwny, który opuściłam,
teraz stał się moją podporą.
Zostawiając ambicje poza barem,
zaczęłam spełniać potrzeby moich dzieci.
Pomimo otaczającego mnie zgiełku odczuwałam pustkę.
Deepa miała dość swojego męża.
Wracał w nocy nietrzeźwy i bił ją.
Aż pewnej nocy, gdy był pijany,
Gokul zabił Deepę.
Nie udało jej się zostać matką.
Nieobecność Deepy była bolesna.
Ale straciłam już tak wiele, że...
nie miałam więcej łez.
Codzienna praca w barze
stała się częścią mojego życia.
Przecież ci tego zabroniłam!
Kim chcesz zostać, gdy dorośniesz?
Będziesz tańczyć w barze, tak jak ja?
Po co wysyłam cię do szkoły i próbuję wykształcić?
Dlaczego mi to robisz?
Taniec i śpiew nie są dobre, skarbie.
Chcę, abyście byli wykształceni
i stali się szanowanymi ludźmi.
Wtedy nie będę musiała robić tego wszystkiego.
Chodź tu.
Wyjdźmy gdzieś razem.
Daj jałmużnę, w imię Boga.
Mamo, chcę kebab.
Co dla ciebie?
Mamo, chcę kebab.
Ile to kosztuje, bracie?
Dziesięć rupii. Ile przygotować?
Prosimy dwa!
Co z moim interesem?
Czym się martwisz? Zajmę się tym.
Już nad tym pracuję. Czego nie rozumiesz?
Habib, to Mumtaz. Mumtaz!
Czyje to dziecko?
Potyi czy kogoś innego?
- Podejdź tu. - Nazywam się Abhay.
Spójrz na niego. Mądrala.
Jest jak Potya, prawda?
Doskonale go wyszkolimy.
Prześcignie nawet Potyę. Chyba się nie mylę.
Mumtaz, Uma ma rację. Przyślij go do mnie na szkolenie.
Proszę pani, kebaby są gotowe.
Dzieci, robi się późno.
Zaraz przyjdę.
Weź to.
Tylko przynieś z powrotem!
Zawiozę je i wrócę.
Chodźmy!
Skupcie się na nauce. Nie rozrabiajcie.
Tego dnia czułam się szczęśliwa.
Moje dzieci przyjęto do anglojęzycznej szkoły.
Brat Iqbal bardzo mi w tym pomógł.
Wykształcić dzieci i zapewnić im szczęście.
Stało się to moim marzeniem i sensem życia.
Nawet nie zauważyłam, kiedy minęło siedem lat.
Abhay i Payal wyrośli.
Z wiekiem zarówno ja, jak i pozostałe dziewczyny z baru...
BOMBAJ, 2000
...przestałyśmy tańczyć i zostałyśmy kelnerkami.
Załatwię to dla ciebie. Nie martw się.
Na pewno to zrobię!
- Mumtaz, jesteś zmęczona? - Tak, Anno.
Wyszłam dzisiaj wcześnie z domu.
Zaprowadziłam Payal do szkoły.
Co słychać u dzieciaków?
Wszystko w porządku.
Abhay wyróżnia się w szkole inteligencją.
Chce zostać prawnikiem.
- Nawet Payal... - Mumtaz, nie wyobrażaj sobie za wiele.
Nigdy nie zapomnij o jednym.
Nie możesz chcieć więcej niż pozwala na to twój status.
Ale Anno, w przypadku Abhaya i Payal jest inaczej.
W przypadku Abhaya to jasne. Jest chłopcem.
Nie ma znaczenia, czy zostanie prawnikiem.
Ale pomyśl o Payal.
Przyjąłem obie córki Rani
do mojego baru Chembur.
A córka Lality...
Zrób jedno. Przyślij Payal do mnie.
Otwieram nowy bar w Mira Road.
Nazwę bar imieniem twojej córki, Payal Bar.
- Będzie zarabiać więcej niż ty. - Nie, Anna.
Nie mów w ten sposób o Payal.
Nigdy nie pozwolę, aby moja córka zarabiała w ten sposób.
Jak to „nie pozwolisz”?
Ta praca pomogła ci przetrwać,
gdy wszyscy się od ciebie odwrócili.
Bracie, wiem o tym.
Ale wszyscy wiemy, na czym ta praca polega.
Moja Payal nigdy tu nie przyjdzie.
Mumtaz, masz klienta.
To trzecie wymuszenie w ciągu ostatnich 15 dni.
Jak do tego dochodzi?
To proste! Dzwonisz za rupię z lokalnego telefonu.
Rzucasz groźby i zgarniasz forsę.
Podobno nawet ten głupiec, nasz Maxi z Dhukad,
zarobił w ten sposób.
- Chodź tu. - Co jest?
Czemu wczoraj nie byłeś na krykiecie?
Usiądź. Zjesz smażone jajko?
Nie, przyszedłem po mięso mielone dla Yunusa.
Głupcze, przecież możesz je wziąć dopiero po ugotowaniu.
Czy weźmiesz półgotowe i poprosisz Yunusa,
aby sam je ugotował dla swojej konkubiny?
Nie naśmiewaj się z niego.
Guddu, proponuję, abyśmy...
zadzwonili do jakiegoś biznesmena.
Przytulimy trochę forsy.
Głupcze! Myślisz, że tak łatwo kogoś ograbić?
To nic trudnego – kilka gróźb i obelg.
To wystarczy, aby kogoś przestraszyć.
Nawet nie pójdą na policję.
Wiedzą, że nawet glinom trzeba zapłacić.
Więc większość płaci ze strachu.
Co wy na to? Nie mam racji?
Abhay, zabierz paczkę.
Muszę lecieć.
Wróć, gdy zaniesiesz paczkę Yunusowi.
Nie, muszę się uczyć.
- Co? - Mam naukę.
Głupcze, podejdź do mnie.
To nie epoka nauki...
tylko epoka broni. Rozumiesz?
- Boisz się? - Lecę.
Jest przerażony!
Wystraszył się pistoletu.
Mamo, Abhay kręci się po ulicach
z Moinem i jego kumplami.
Jest z nimi Sunil, który cały dzień pali.
- Pali? - Tak, mamo.
Porozmawiam z nim.
Weź też szpinak.
- Jak się masz? - W porządku.
- A u ciebie? - Też dobrze.
Nie widziałam cię, odkąd odeszłaś z baru.
Wyszłam za mąż. Oto mój mąż, Masood.
Nie znasz go? Przychodził do baru.
Po pięcioletnim romansie w końcu się pobraliśmy.
- Oto moja córka, Payal. - Cześć, ciociu.
Ale wyrosła!
Wpadnij do nas czasem z dziećmi.
Mieszkam w Jawahar Nagar.
Szukaj lokum numer cztery.
Pytaj o mieszkanie brata Masooda, agenta nieruchomości.
- Zapraszamy. - Przyjdę.
Do zobaczenia.
Pamiętasz tego Potyę?
Tu jestem, mamo!
Grałeś w krykieta, prawda?
Nie poszedłem sam. Były wszystkie chłopaki z sąsiedztwa.
A co Payal może wiedzieć?
Wiem wszystko.
Już raz ci zabroniłam.
Nie baw się z tymi biedakami z ulicy.
W tym roku masz egzaminy SSC!
Skup się na nauce.
Robię to, mamo!
Za dwa dni mamy mecz finałowy.
To będzie ostatni raz, obiecuję!
- Na pewno? - Tak.
W porządku. Wracaj do nauki.
Dziękuję.
Podnieś kij i uderz.
Ten głupek myśli, że jest Sachinem Tendulkarem.
Ale jest dobrym odbijającym.
Głupku, to nie jest epoka odbijania...
- ale obstawiania, rozumiesz? - Wspaniale.
Dziś zarobisz na tym więcej niż zawodnicy.
Bracie, masz rację.
- Abhay, zapal sobie. - Nie palę.
No zapal! To importowane papierosy. Bierz, za darmo.
- Śmiało. - Daj spokój.
Uderz!
Moin, co powiesz?
Głupki, nie zarobimy pieniędzy
na ulicznym krykiecie.
Będziemy obstawiać większe mecze. Jasne?
Musimy się szybko dorobić.
O Boże! Policja.
Wkrótce będę.
Panie More, najpierw aresztujmy tych z ulicy Khoja.
- Co tu robicie? - Kto jest z ulicy Khoja?
- Jak się nazywasz? - Sidhu.
- Aresztować go. - Wstawaj.
- Gdzie mieszkasz? - Przy Khoja.
- Jak się nazywasz? - Abhay.
A nazwisko?
Abhay Sawant.
To syn Potyi Sawanta.
No proszę! Aresztować go.
- Idziemy. - Zabrać go.
Wrzuć ich do Jeepa. Stali się zbyt sprytni.
Grożą innym i myślą, że są sprytni!
Khan, odpalaj Jeepa.
Ciociu, policja aresztowała Abhaya.
Próbowałem ich namierzyć przez ostatnie 30 dni.
Dziś ich mamy.
Spójrz, jacy są młodzi!
Jeszcze nie mają zarostu.
Ale grożą przez telefon biznesmenom, takim jak pan Jain.
Czekajcie. Teraz dostaniecie nauczkę!
- Ja nic nie zrobiłem. - Ty?
Musisz być mózgiem tego wszystkiego.
Mój syn!
Co się stało? W czym problem?
- Abhay to mój syn. - Proszę wyjść.
To mój syn. Aresztowaliście go przez pomyłkę.
Jedyną pomyłkę popełnił twój syn!
Grozi ludziom przez telefon, aby wyłudzić pieniądze.
Nie, on taki nie jest. To mól książkowy.
Książki? Żartujesz?
Jego ojciec był zbirem.
A ty pracowałaś w barze piwnym.
Więc co z niego za uczeń?
Ale on...
Zamknij się! Idź stąd.
Teraz patrz, jak im przyleję.
Nie, to tylko dzieciak.
- On nie... - Satam, wyprowadź panią.
- Idziemy, - Wyjdź.
- Zabierz ją. - Wychodzimy.
Zatrzymaj się tu. Mumtaz!
Iqbal, Abhay...
Wiem o tym. Nie martw się.
Znam kogoś, kto ma policję w kieszeni.
Chandrakant Bhau ma wtyki na górze. Chodź ze mną.
- Ale Abhay... - Nie martw się, wsiadaj.
- Dobrze. - Pospiesz się. Na dole skręć w lewo.
- Wypuszczą Abhaya? - Nie martw się.
KAWIARNIA SEA SIDE
To poważna sprawa.
Trudna.
Chodzi o wymuszenie na dużym biznesmenie.
To już poważny paragraf.
Biznesmeni, którym grożono,
to bogacze, a nie jakieś szaraczki.
W skrócie, to problematyczna sprawa.
Ale mój syn nic nie zrobił. Naprawdę!
Może twój syn jest niewinny. Ale kto w to uwierzy?
- Ktoś w to uwierzy? - Nikt.
Czy twój syn jest gwiazdą ekranu?
Musimy go stamtąd wyciągnąć.
Trzeba pogadać z paroma ważniakami. Jasne?
Jego uwolnienie będzie sporo kosztować. Musisz to wiedzieć.
Ile?
Musimy zapłacić Patilowi, Sonkarowi i jeszcze tamtemu...
Jakieś 100 000 rupii.
Biznesmen, któremu grożono,
przekupił wszystkich na górze.
Babu, zadzwoń później. Mam spotkanie.
Co ty na to?
Bhau, spróbuj zejść z ceny. To samotna, biedna kobieta.
Czemu płaczesz?
Skoro chodzi o dziecko,
niech będzie między 70 000 a 75 000 rupii.
Zrezygnuję ze swojej działki.
Przygotuj pieniądze!
Jutro jest niedziela, a potem poniedziałek.
Jeśli będziemy zwlekać,
chłopak usłyszy zarzuty i mu nie pomogę.
Nie jestem Bogiem! Rozumiesz?
- Idź już. - Chodź, Mumtaz.
Musimy prowadzić interesy, pamiętając o ludziach.
Wkrótce będę.
- Nic nie zrobiłem. - Wsadź ich do środka.
Winni mieszkają gdzie indziej.
- Zaraz oberwiesz! - Proszę nas wypuścić.
Nic nie zrobiłem.
- Zostawcie nas. - Zabierz ich stąd.
To 12 000 - 12 500 rupii.
Jeśli to zastawimy, mamy 25 000 - 30 000 rupii.
Nadal brakuje 50 000.
Mumtaz, co my teraz zrobimy?
Gdy jesteś w potrzebie, nawet nowe rzeczy idą za pół ceny.
Payal, wyjdź.
Postaram się o 10 000 rupii.
Powinnam porozmawiać z Anną?
Myślisz, że coś zrobi?
- Można spróbować. - Zrób to.
Anna, z tej strony Mumtaz.
Gdzie jesteś? Powinnaś być w pracy.
Policja aresztowała Abhaya
na podstawie fałszywych oskarżeń.
Jego uwolnienie ma kosztować 50 000 rupii.
Mumtaz, mówiłem, abyś go pilnowała.
Skąd weźmiemy pieniądze?
Anna, pomyślałam, że mi pożyczysz.
Szybko oddam.
Jak mam to załatwić w tak krótkim czasie?
Interesy stoją w miejscu, a do tego szaleje monsun.
Wiesz wszystko. Pudełko z forsą jest puste.
Poza tym musiałem opłacić policję.
W porządku.
Tak jak myślałem.
Ten łajdak kłamie.
Mam obdzwonić klientów?
Wiem, że tego nie chcesz, ale...
Panie Khanna, tu Iqbal Chamdi.
O co chodzi?
Chce się pan zabawić?
Z kim?
Nie jest nowa,
ale całkiem niezła.
Jak ma na imię?
Mumtaz z Chandni Bar.
Nie jest tak dobra jak kiedyś. Postarzała się.
Daj znać, jeśli masz kogoś nowego. Wtedy przyjadę.
- Jasne. - Do widzenia.
Już kogoś ma.
Może pan Latesh będzie chętny?
Bracie Latesh, tu Iqbal.
- O co chodzi? - Mogę ci coś zaoferować.
Co takiego?
Chodzi o Mumtaz z Chandni Bar.
Zaczęła się tym trudnić?
- Tak. - Naprawdę?
Jaka jest cena?
Powiedz mi.
- No mów. - 8000 rupii?
Oszalałeś? Nie zapłacę więcej niż 5000.
Szybka decyzja!
Chwileczkę.
Zaproponował 5000. Może być?
Proszę przystać na 6000 rupii.
Nie ma mowy. 5000 to ostatnie słowo.
- Przyślę ją. - Przyślij szybko.
Jasne.
Jeszcze dwóch lub trzech
- i zbierzemy całość. - Tak.
Spróbuję.
Bracie Desai, jak się masz?
Tu Iqbal Chamdi.
Panie Desai, jest pan...
Przesuń się.
Ruchy.
Są też inni w kolejce.
Ruchy!
- Naprzód. - Szybciej.
- Ile się należy? - Dwadzieścia rupii.
- Amina. - Tak, Anna?
Daj jej ubrania i zabierz na scenę.
- Jasne. - Nie martw się.
Ja załatwię pieniądze. Idź już.
- Co jest? - Już czas...
Chodźmy!
Ruchy.
- Zostawcie mnie. - Idziemy.
Do środka z nim.
Zamknij drzwi.
Siadaj! Co zrobiłeś?
- Mów. - Nic.
Nic nie zrobiłeś?
Więc jesteś tu, aby śpiewać pobożne pieśni?
Gadaj!
Nic nie zrobiłem, naprawdę.
Jeśli nic nie zrobiłeś, to teraz zrobisz.
Chwyć go.
Mówię do ciebie, chwyć!
Nic nie zrobiłeś? Chwyć.
Powiedziałem, chwyć.
Bo poderżnę ci gardło.
No już!
Napij się.
Śmiało.
Panie Latesh, pośpieszmy się.
Czemu? Masz następnego klienta?
Skoro tyle zapłaciłem, wykorzystam to.
Było mi dobrze.
Obróć się. Teraz moja kolej.
No już. Mam cię uderzyć?
Zdejmij mu spodnie.
- Ile się należy? - Pięćdziesiąt rupii.
Proszę. Chodźmy.
Jeszcze nie mamy całej kwoty.
Mumtaz, spokojnie. Do rana uzbieramy.
Znajdziemy sposób.
Może nawet przekonamy Bhau.
Nie martw się. Bądź dzielna.
Nie zniechęcaj się.
Jestem przy tobie. Uwolnimy Abhaya.
Wystraszyłeś się takiej bzdury?
Kto jest tam szefem? Jadhav?
Pojechał do Pune. Wróci jutro!
Zadzwoń jutro.
Nie ma problemu.
Na wszystko znajdę sposób.
Zadzwoń jutro.
Możesz go zabrać.
Oto twój syn! Zadowolona?
Mamo, pójdę już.
Abhay, od rana nic nie jadłeś.
Przegryź coś.
Kiedy wrócisz do szkoły?
Zadałam ci pytanie.
Co się dzieje? Dlaczego milczysz?
Abhay, nie bój się! Jesteśmy z tobą.
Nie pękaj.
To był Moin, prawda? Czego chciał?
Miałeś trzymać się od nich z daleka.
Przez nich trafiłeś za kratki.
Nie rozumiesz tego?
Dokąd to?
Pytam się.
Co to jest? Pokaż!
Abhay, dokąd idziesz?
Czekaj!
Uciekajcie!
Czas zabrał Abhaya daleko ode mnie.
Payal została tancerką w barze.
Chciałam widzieć w moich dzieciach przyszłość.
Ale znalazłam tylko moją przeszłość.
Nawet ja, tak samo jak pozostałe dziewczyny z baru,
stałam się częścią tłumu,
w którym jestem anonimowa, nie istnieję.
KONIEC...
Napisy: Paweł Bodke